Doorgaan naar hoofdcontent

Terugblik 2023

2023 was het jaar dat Mechanische oase eindelijk uitkwam. Na zes jaar schrijven, aanpassen en erna uitsturen wilde uitgeverij September (voorheen Batavia Publishers) mijn sciencefictionboek uitgeven.

In maart 2023 kwam het dan echt uit

Na het tekenen van het auteurscontract ging het snel. Ik startte een website, een YouTube kanaal, maakte een socialmediaplan en checkte het boek nog een paar keer op fouten, voordat de redacteur het overnam. Ook schreef ik nieuwe stukken tekst, zoals een introductie, een dankwoord en de achterflap. Maart 2023 kwam het boek dan echt uit. Ik kon het bijna niet geloven toen ik het voor het eerst uitpakte. Ik hield een mini online boekpresentatie en kreeg leuke reacties van vrienden en geïnteresseerden vanuit allerlei bronnen, zoals Facebookgroepen voor liefhebbers van sciencefiction.

Van social media tot recensies

Ik was in 2023 aanwezig op YouTube, Tiktok, Facebook, Instagram, Twitter en LinkedIn. Met video's en blogs over mijn proces, met winacties en weggeefacties. Ik ben geïnterviewd door Indebuurt Leiden. Mijn boek is gerecenseerd door allerlei lezers, zowel professionals als hobbyisten, het is in vele Nederlandse en Belgische bibliotheken verschenen en het is opgenomen in belangrijke databases, zoals Goodreads, Hebban en Fandata. Het is zelfs in de eindlijst opgenomen van een Gymnasium. En het is goed verkocht bij allerlei verkooppunten.

Het vervolg en de toekomst

Ik ben erg blij en trots dat mijn kleine droom is uitgekomen. Maar ik ben ook iemand, die daar niet lang bij stilstaat. In 2023 begon ik namelijk ook al snel met het schrijven van het plan van aanpak en de verhaallijnen van het vervolg. Vele lezers zaten nog met vragen aan het eind van Mechanische oase. Deze zal ik beantwoorden in het tweede deel, waarvan ik de naam nog even voor me houd.

2024 wordt hopelijk een net zo mooi jaar als 2023. Ik ga een jaar lang schrijven aan het vervolg en jullie natuurlijk op de hoogte houden van mijn proces. Ook komt het luisterboek en het eBook uit van Mechanische oase. Veel om naar uit te kijken dus! Eerst wens ik jullie nog fijne kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar.

Labels:

Blogposts

Het vervolg van Mechanische oase, Elektrische woestijn, is nú uit

Wat als kunstmatige intelligentie de mens niet overneemt, maar de mens dit zelf toelaat? Na mijn eerste boek, Mechanische oase, bleef de wereld die ik had bedacht in mijn hoofd rondspoken. De personages, de lastige besluiten, het gevaar… ik kon ze niet loslaten. Het vervolg, Elektrische woestijn, gaat dieper het onbekende in. De grenzen tussen mens en machine vervagen steeds meer, overleven wordt nóg lastiger en elke keuze heeft een hoge prijs. Het schrijven van dit tweede boek voelde als thuiskomen in een bekende wereld, maar dan met nieuwe dreigingen die zelfs mij verrasten. Ben je klaar voor het volgende hoofdstuk? Bestel Elektrische woestijn vanaf vandaag bij mijn uitgever (Uitgeverij September), Bol, Bruna of jouw favoriete boekhandel.  Nog niet bekend met mijn boeken? Lees meer over Elektrische woestijn en Mechanische oase .
Lees meer >

Recensie Silo van Hugh Howey

Deze recensie is de derde in een reeks recensies die ik schrijf over boeken die lijken op Mechanische oase. Silo lijkt vooral op Mechanische oase doordat de post apocalyptische wereld buiten de silo waarin de personages leven niet meer begaanbaar is omdat de omgeving te giftig is. Daarnaast is er een hoofdpersoon die wil ontsnappen uit de ruimte (in mijn boek een oord, in zijn boek een silo) waar hij/zij in vast zit, om zelf te zien wat daarbuiten aan de hand is. Ook is er bij beide boeken een focus op machthebbers die informatie voor zich houden en het beste voor zichzelf houden. Tenslotte is het een thriller, een genre waar mijn boek niet officieel onder valt, maar het bevat wel dezelfde spannings- en verrassingselementen. In de eerste hoofdstukken leren we sheriff Holston kennen, die terugblikt naar zijn drie jaar daarvoor overleden vrouw Allison. Hij woont in een grote ondergrondse silo, waar strenge regels gelden en waarbij het verboden is om deze te verlaten. Allison wilde meer w...
Lees meer >

Recensie Gebied 19 van Esther Gerritsen

Gebied 19 lijkt vooral op Mechanische oase doordat een deel van de mensheid – weliswaar bij Gebied 19 gescheiden op twee planeten in plaats van dat het merendeel is gestorven – zich bevindt in een omgeving die perfect lijkt. Daarnaast wil de hoofdpersoon weg uit de ruimte waar hij/zij zich bevindt (in mijn boek een oord, in haar boek een planeet). Ook hebben bij beide boeken de machthebbers de wereld drastisch veranderd. Tenslotte zijn het beide grounded / soft sciencefictionverhalen. Al gaat het bij Gebied 19 om een andere planeet, blijft daar alles ongeveer hetzelfde als op onze aarde. En er wordt niet te veel uitgeweid over de techniek zoals bij hard sciencefiction. Tomas wordt de dag na zijn bruiloft wakker zonder zijn vrouw Suzanne en zijn zoon Parker, maar met zijn hond Toto. Gaandeweg ontdekt hij dat ze naar een andere planeet zijn verhuisd, een die net meer ruimte biedt per persoon. Ongeveer de helft is overgebleven op aarde, waar het een chaos is. Dan wordt hij (spoiler!) op e...
Lees meer >

Het vervolg op Mechanische oase is af

Het is eindelijk zover. Het vervolg op Mechanische oase staat sinds deze week helemaal op (digitaal 😉) papier. Een jaar lang heb ik geschreven aan dit vervolg, waarvan ik de naam -voor het verrassingselement- nog even voor me houd. De komende tijd lees ik het na om de laatste fouten eruit te halen. En dan is het tijd voor het sturen van het manuscript naar mijn uitgever, Uitgeverij September. Hoe het schrijfproces verliep Ik had aan het begin van het jaar een doel gesteld. Eind 2024 is het boek af. En dat is ook gelukt. Ik had twee dagdelen per week om te schrijven en wilde per keer vijf pagina's schrijven en vijf pagina's lezen en herschrijven. Sommige dagen gingen beter, sommige dagen gingen minder goed, maar over het algemeen stroomde de inspiratie net zoals bij het vorige boek en is het in veel kortere tijd gelukt om het te schrijven dan Mechanische oase. Waar ik deze keer blij mee was, was dat ik minder hoefde te herschrijven van mezelf. Ik was er zekerder van dat het goe...
Lees meer >

Recensie The Penultimate Truth van Philip K. Dick

Deze recensie is de tweede in een reeks recensies die ik schrijf over boeken die lijken op Mechanische oase. The Penultimate Truth lijkt vooral op Mechanische oase doordat de buitenwereld niet meer begaanbaar lijkt door (onder andere) een Derde Wereldoorlog, wat een leugen blijkt te zijn. Daarnaast is er een hoofdpersoon die wil ontsnappen uit de ruimte (in mijn boek een oord, in zijn boek een bunker) waar hij/zij in vast zit, om zelf te zien wat daarbuiten aan de hand is. Tenslotte is er bij beide boeken een focus op politieke leugens en dat de machthebbers alles voor zichzelf willen houden. In The Penultimate Truth lijkt de Derde Wereldoorlog in de toekomst voort te duren, maar de oorlog is al vele jaren voorbij. De meeste mensen wonen in ondergrondse bunkers en denken dat de oorlog boven ze doorgaat. Ze worden echter misleid door de overheid en hoogstaande mannen genaamd ‘Yance-mannen’ zoals Joseph Adams, die speeches schrijven en deze als nieuws aan de ondergrondse bevolking brenge...
Lees meer >

Recensie De groene toren van Johan Klein Haneveld

Deze recensie is de eerste in een reeks recensies die ik schrijf over boeken die lijken op Mechanische oase. De groene toren lijkt vooral op Mechanische oase door de afgesloten ruimte waarin alles perfect lijkt te zijn en door de hoofdpersoon die daaruit wil ontsnappen. Maar zelfs toekomstige gadgets zoals stoelen die zich vormen naar je lijf en materialenprinters komen overeen. En dat ieders stem geldt bij belangrijke keuzes voor het hele volk, waarbij gebruikt wordt gemaakt door een computer die alles monitort. De groene toren gaat over het hoofdpersonage Georg. Hij woont in de groene toren. Deze welvarende plek lijkt perfect als je deze vergelijkt met wat daarbuiten is; werkeenheden die moeten zwoegen om de toren te dienen, met amper een eigen leven. Hij balanceert op het randje van de afgrond door zijn afwijkende meningen over belangrijke vraagstukken, die zelfs worden uitgelezen vanuit zijn onderbewustzijn door het systeem. Mede daardoor -een kater hielp ook niet mee- besluit hij ...
Lees meer >