Doorgaan naar hoofdcontent

Over Nina Janmaat

Nina Janmaat (1985) is freelance content- en websitemaker met haar bedrijf Natuurlijk verhaal en heeft een voorliefde voor toekomstverhalen van schrijvers als George Orwell en Philip K. Dick.  Mechanische oase is haar eerste sciencefictionboek, Elektrische woestijn is het vervolg daarop.

 



Blogposts

Het vervolg van Mechanische oase, Elektrische woestijn, is nú uit

Wat als kunstmatige intelligentie de mens niet overneemt, maar de mens dit zelf toelaat? Na mijn eerste boek, Mechanische oase, bleef de wereld die ik had bedacht in mijn hoofd rondspoken. De personages, de lastige besluiten, het gevaar… ik kon ze niet loslaten. Het vervolg, Elektrische woestijn, gaat dieper het onbekende in. De grenzen tussen mens en machine vervagen steeds meer, overleven wordt nóg lastiger en elke keuze heeft een hoge prijs. Het schrijven van dit tweede boek voelde als thuiskomen in een bekende wereld, maar dan met nieuwe dreigingen die zelfs mij verrasten. Ben je klaar voor het volgende hoofdstuk? Bestel Elektrische woestijn vanaf vandaag bij mijn uitgever (Uitgeverij September), Bol, Bruna of jouw favoriete boekhandel.  Nog niet bekend met mijn boeken? Lees meer over Elektrische woestijn en Mechanische oase .
Lees meer >

Recensie Gebied 19 van Esther Gerritsen

Gebied 19 lijkt vooral op Mechanische oase doordat een deel van de mensheid – weliswaar bij Gebied 19 gescheiden op twee planeten in plaats van dat het merendeel is gestorven – zich bevindt in een omgeving die perfect lijkt. Daarnaast wil de hoofdpersoon weg uit de ruimte waar hij/zij zich bevindt (in mijn boek een oord, in haar boek een planeet). Ook hebben bij beide boeken de machthebbers de wereld drastisch veranderd. Tenslotte zijn het beide grounded / soft sciencefictionverhalen. Al gaat het bij Gebied 19 om een andere planeet, blijft daar alles ongeveer hetzelfde als op onze aarde. En er wordt niet te veel uitgeweid over de techniek zoals bij hard sciencefiction. Tomas wordt de dag na zijn bruiloft wakker zonder zijn vrouw Suzanne en zijn zoon Parker, maar met zijn hond Toto. Gaandeweg ontdekt hij dat ze naar een andere planeet zijn verhuisd, een die net meer ruimte biedt per persoon. Ongeveer de helft is overgebleven op aarde, waar het een chaos is. Dan wordt hij (spoiler!) op e...
Lees meer >

Het vervolg op Mechanische oase, Elektrische woestijn, komt 31 oktober 2025 uit

Over een paar maanden is het zover; het vervolg op mijn sciencefictionboek Mechanische oase komt uit! Hierbij deel ik alvast de achterflap en de cover  met jullie. Je kunt nog meer snelheid, spanning en verrassingen in dit verhaal verwachten. Daarnaast wordt er veel duidelijk over de achtergrond van Mechanische oase. Het vervolg is al via meerdere websites te reserveren. 
Lees meer >

Recensie Silo van Hugh Howey

Deze recensie is de derde in een reeks recensies die ik schrijf over boeken die lijken op Mechanische oase. Silo lijkt vooral op Mechanische oase doordat de post apocalyptische wereld buiten de silo waarin de personages leven niet meer begaanbaar is omdat de omgeving te giftig is. Daarnaast is er een hoofdpersoon die wil ontsnappen uit de ruimte (in mijn boek een oord, in zijn boek een silo) waar hij/zij in vast zit, om zelf te zien wat daarbuiten aan de hand is. Ook is er bij beide boeken een focus op machthebbers die informatie voor zich houden en het beste voor zichzelf houden. Tenslotte is het een thriller, een genre waar mijn boek niet officieel onder valt, maar het bevat wel dezelfde spannings- en verrassingselementen. In de eerste hoofdstukken leren we sheriff Holston kennen, die terugblikt naar zijn drie jaar daarvoor overleden vrouw Allison. Hij woont in een grote ondergrondse silo, waar strenge regels gelden en waarbij het verboden is om deze te verlaten. Allison wilde meer w...
Lees meer >

Het vervolg op Mechanische oase is af

Het is eindelijk zover. Het vervolg op Mechanische oase staat sinds deze week helemaal op (digitaal 😉) papier. Een jaar lang heb ik geschreven aan dit vervolg, waarvan ik de naam -voor het verrassingselement- nog even voor me houd. De komende tijd lees ik het na om de laatste fouten eruit te halen. En dan is het tijd voor het sturen van het manuscript naar mijn uitgever, Uitgeverij September. Hoe het schrijfproces verliep Ik had aan het begin van het jaar een doel gesteld. Eind 2024 is het boek af. En dat is ook gelukt. Ik had twee dagdelen per week om te schrijven en wilde per keer vijf pagina's schrijven en vijf pagina's lezen en herschrijven. Sommige dagen gingen beter, sommige dagen gingen minder goed, maar over het algemeen stroomde de inspiratie net zoals bij het vorige boek en is het in veel kortere tijd gelukt om het te schrijven dan Mechanische oase. Waar ik deze keer blij mee was, was dat ik minder hoefde te herschrijven van mezelf. Ik was er zekerder van dat het goe...
Lees meer >

Recensie Leegland van Marjan Brouwers

Ik schreef de afgelopen tijd een reeks recensies over boeken die lijken op Mechanische oase. Leegland van Marjan Brouwers is de vijfde en laatste van deze reeks. Leegland lijkt vooral op Mechanische oase doordat een deel van de mensheid zich bevindt in een post apocalyptische werkelijkheid waarbij veel mensen zijn gestorven. Daarnaast gaan beide hoofdpersonen weg uit hun leefgebied en op zoek naar een beter leven. Ook hebben bij allebei de boeken de machthebbers de wereld enorm veranderd ten opzichte van nu. Tenslotte zijn het beide spannende dystopische romans.  In een toekomstig Nederland dat geteisterd wordt door een virus en ernstige klimaatverandering heeft gekend, is Senna een voormalig soldaat die als deserteur is gebrandmerkt. Wanneer ze in de trein naar fort Zwolle moet, een plek waar niemand meer van terugkomt, wordt haar trein geraakt door terroristen. Ze ontsnapt uit de trein en de jongen die naast haar zit, Julian, een schijnbaar verwend joch dat zichtbaar bij de elite...
Lees meer >