Deze recensie is de eerste in een reeks recensies die ik schrijf over boeken die lijken op Mechanische oase. De groene toren lijkt vooral op Mechanische oase door de afgesloten ruimte waarin alles perfect lijkt te zijn en door de hoofdpersoon die daaruit wil ontsnappen. Maar zelfs toekomstige gadgets zoals stoelen die zich vormen naar je lijf en materialenprinters komen overeen. En dat ieders stem geldt bij belangrijke keuzes voor het hele volk, waarbij gebruikt wordt gemaakt door een computer die alles monitort. De groene toren gaat over het hoofdpersonage Georg. Hij woont in de groene toren . Deze welvarende plek lijkt perfect als je deze vergelijkt met wat daarbuiten is ; werkeenheden die moeten zwoegen om de toren te dienen, met amper ee n eigen leven. Hij balanceert op het randje van de afgrond door zijn afwijkende meningen over belangrijke vraagstukken , die zelfs worden uitgelezen vanuit zijn onderbewustzijn door het systeem . Mede daardoor -een kater hielp ook niet mee-...
Nina Janmaat schrijft
Sciencefiction auteur